Wychowywał się w wierze katolickiej, a o jego edukację religijną dbała babka, regularnie czytając mu Biblię. Jak mówił: „Byłem zafascynowany nie tyle lekcjami i doktrynami, ale wszystkimi wspaniałymi historiami i opowieściami o przygodach i chaosie”, dodając, że dała mu ona wyczucie teatralności i „podsyciła moją miłość do opowiadania historii, legend, dramatów, poświęcenia, cierpienia i radości”. Wraz z babką i rodziną Rannellsów uczęszczał na niedzielne msze do Kościoła episkopalnego pod wezwaniem św. Jakuba.
thumb|Peck jako kadet w St. John’s Military Academy (na zdj. ok. 1929) W młodości zainteresował się filmem, formą rozrywki podzielaną przez babkę. Wspólnie uczęszczali do The Granada Theater, oglądając na srebrnym ekranie m.in. Lillian Gish w Szkarłatnej literze (1926, reż. Victor Sjöström). „Chodziliśmy na filmy dwa lub trzy razy w tygodniu. Lubiłem Hoot Gibsona i Toma Mixa… Ale ten którego zapamiętałem najbardziej to Lon Chaney w Upiorze w operze . Dostałem gęsiej skórki, a moje włosy stały dęba” – wspominał. Lubił również produkcje z udziałem Rin Tin Tina. Gerard Molyneaux napisał, że istotną rolę w jego młodości odegrała babka i wujek Charles, którzy „dostarczali mu poczucie troski rodzinnej i pozwalali w pełni korzystać z dziecięcej swobody”.