W czasach, kiedy wspólnotą kierowała ihumenia Mojżesza, zakonnice prowadziły szkołę dla 40 córek duchownych lub urzędników państwowych pracujących w zachodniej i północnej części Imperium Rosyjskiego. Kontynuował swoją pracę warsztat pisania ikon.
Według opisu zawartego w rosyjskim przewodniku po Wilnie, wydanym na początku XX wieku, monaster był położony w niezwykle malowniczym miejscu, zaś kompleks zabudowań zajmowanych przez mniszki otaczał zadbany sad. Wysoko oceniona również została działalność szkoły prowadzonej przez mniszki oraz poziom śpiewu w cerkwi monasterskiej.
W 1912, gdy ihumenia na własną prośbę zrezygnowała z pełnionej funkcji, w klasztorze przebywało 89 mniszek. Świątobliwy Synod Rządzący wyznaczył na nową przełożoną mniszkę Wierę (Potapienko), do tej pory żyjącą w jednym z klasztorów Petersburga. W 1914 zorganizowała ona przy monasterze szpital dla 15 żołnierzy.