Wówczas zabudowania w Sarowie przekształcono w podobną jednostkę karną, lecz przeznaczoną dla dorosłych i młodzieży. Ta z kolei działała przez kolejne siedem latИстория города Арзамас-16 до 1946 года..
Reaktywacja życia monastycznego w Sarowie była możliwa dopiero po upadku ZSRR. W 1990 została tam zorganizowana parafia, zaś w roku następnym do miasta powróciły relikwie św. Serafina, odzyskane ze zlikwidowanego muzeum ateizmu w soborze Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Petersburgu. Nowa wspólnota monastyczna, kontynuująca tradycje przedrewolucyjnej, powstała natomiast 17 czerwca 2006 uchwałą Świętego Synodu Rosyjskiego Kościoła PrawosławnegoЖУРНАЛ № 61//ЖУРНАЛЫ заседаний Священного Синода Русской Православной Церкви (17–19 июля 2006 года) Официальный сайт МП, 19 июля 2006 г.. Monaster jest rozbudowywany i remontowanyВ планах развития Саровской пустыни – восстановление храмов, просветительская и издательская деятельность, Нижегородская епархия, 3 сентября 2009 года.. W 2016 przystąpiono do odbudowy zniszczonego w okresie radzieckim głównego soboru Zaśnięcia Matki Bożej.
Przypisy
Bibliografia Historia Sarowa
Kategoria:Klasztory prawosławne w obwodzie niżnonowogrodzkim Kategoria:Monastery eparchii niżnonowogrodzkiej Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Sarowie Kategoria:Klasztory wykorzystywane jako więzienia