10 września 1910 roku, po obronie tytułu i po śmierci ojca wstąpił do zakonu dominikanów, gdzie otrzymał imię zakonne Jacek. Po odbyciu skróconego nowicjatu w klasztorze w Fiesole koło Florencji złożył śluby zakonne 11 października 1911 roku. Następnie przez jeden semestr uzupełniał studia na Collegium Angelicum, po czym został skierowany do Fryburga, gdzie zajmował się formacją księży studentów i był także kapelanem młodzieży uniwersyteckiej.
Działalność naukowa W latach 1913–1914 przebywał w dominikańskim klasztorze w Berlinie. Lata 1914–1919 spędził w Krakowie; wykładał etykę w tamtejszym dominikańskim Studium Generalnym. Uporządkował również istniejące w tej placówce archiwum dokumentów pergaminowych. W 1916 generał zakonu o. Ludwig Theissling zaoferował o. Woronieckiemu katedrę filozofii na Angelicum, jednak propozycja nie mogła zostać przyjęta z powodu wojny. W 1918 został powołany do Polskiej Akademii Umiejętności.