Antykułacka propaganda W prowadzonej polityce kolektywizacji wsi ważną rolę odegrała propaganda. Przy pomocy mediów, tj.: prasy, radia, plakatów, ulotek oraz lokalnych radiowęzłów, formalnie wymierzono atak przeciw rolnikom, których nazywano kułakami. Działacze partyjni w 1949 ustalili, że za kułaka należy uważać chłopa, który posiada 15 ha gospodarstwo rolne.
W Polsce do tej kategorii chłopów należało 10% ogółu rolników. W niektórych przypadkach odstępowano od tej zasady. Kwalifikowano do grupy tych, którzy posiadali w gospodarstwie dachówkę lub potrafili dobrze gospodarowaćH. Minc podczas posiedzenia VII Plenum KC PPR w 1948, dokonał podziału klasowego polskiej wsi. Chłopów dzielił na biedniaków, średniaków i kułaków. . Propaganda polityczna zakładała, że kułaków należy rozkułaczyć (za ukrywanie i niszczenie plonów), pozbawić wszelkich dóbr, a ich gospodarstwa włączyć do programu uspółdzielczania wsi lub państwowych gospodarstw rolnych.