Proces uspółdzielczania wsi gryfickiej Do 1950 r. efekty uspółdzielczania wsi były niewielkieNa terenie kraju, w 1949 powstało zaledwie 243 spółdzielni produkcyjnych . Podjęto wszechstronne działania, które miały pomóc w akcji kolektywizacyjnej. Wydano cztery antykułackie ustawy o obowiązkowych dostawach zbóż, ziemniaków, mleka oraz zwierząt rzeźnych. Proces kolektywizacji przebiegał w dwóch etapach: I etap: 1949-1951, tzw. przymus bezpośredni. Charakteryzował się aresztowaniami chłopów, sprzeciwiających się uspółdzielczaniu. Fazy nacisków i represji były różne, w zależności od oporu chłopów gryfickich. Trójki zbożowe, przy współudziale Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego i Milicji Obywatelskiej, dokonywały bezprawnych rewizji, dopuszczały się kradzieży i dewastowania mienia rolników. Używano siły fizycznej i szykanowano tzw. kułaków, a w licznych przypadkach wydawano nakazy aresztowań. II etap: 1951-1954, tzw. przymus pośredni, w którym stosowano politykę fiskalną i system obowiązkowych dostawDodatkowe obciążenia fiskalne doprowadziły rolników do ruiny gospodarstw rolnych i zmuszenia ich do kolektywizacji. .