Ten wyjątkowy w dotychczasowej historii Rzeszy przywilej należał jednak wyłącznie dożywotnio do Henryka Jasomirgotta i jego żony Teodory Komneny, ponieważ oboje nie mieli wówczas jeszcze dzieci, a żyjący rodzeni bracia Henryka, Otton z Fryzyngi i Konrad z Pasawy, wybrali karierę kościelną. Cesarz zastrzegł dla siebie prawo do nadania wybrańcowi inwestytury, jednak zobowiązał się do uszanowania wyboru Henryka. Obowiązek uczestniczenia przez księcia w Sejmie Rzeszy został ograniczony do przypadków, kiedy odbywał się on na ziemiach bawarskich, co oszczędzało władcom Austrii podróży po całym obszarze Rzeszy. Ponadto Austria była odtąd zobowiązana jedynie do dostarczania wojsk cesarzowi w wojnach toczących się w jej pobliżu. Henryk był jednak zobowiązany do dalszego wypełniania swoich dotychczasowych obowiązków margrabiego.