Po kilku bezskutecznych próbach rozwiązania sporu, Fryderyk zdecydował się nie zwlekać dłużej z wyprawą do Rzymu i został koronowany na cesarza 18 czerwca 1155 roku. Po powrocie na ziemie niemieckie Fryderyk podjął ostateczną decyzję o zwrocie Bawarii Henrykowi Lwowi. Po odbyciu pertraktacji z Henrykiem Jasomirgottem podczas tajnego spotkania 5 czerwca 1156 w pobliżu bawarskiej stolicy, Ratyzbony, cesarz zwołał w Ratyzbonie kolejny zjazd, na którym 8 września Babenbergowie oficjalnie zrzekli się księstwa bawarskiego na rzecz Welfów. Aby zrekompensować Babenbergom tę stratę, władana przez nich Marchia Austriacka została za wyraźną zgodą książąt Świętego Cesarstwa Rzymskiego z księciem czeskim Władysławem II na czele podniesiona do rangi księstwa.
Henryk Jasomirgott jako książę Austrii Układ ten potwierdzony został przez wydanie 17 września 1156 r. przez Fryderyka Barbarossę Privilegium Minus. Na jego mocy Austria została podniesiona do rangi księstwa i nadana w dziedziczne lenno Babenbergom. Poza tym cesarz zdecydował również, że dziedziczenie lenna będzie możliwe także w linii żeńskiej rodziny książęcej. W przypadku braku legalnego potomstwa, księciu pozwolono samodzielnie wyznaczyć następcę (libertas affectandi).