Przestrzeń rozproszona – przestrzeń topologiczna o tej własności, że każdy jej domknięty podzbiór zawiera gęsty podzbiór złożony z punktów izolowanych. Za motywacje do rozważań przestrzeni o tych własnościach można uznać badania Georga Cantora nad zbieżnością szeregów FourieraG. Cantor. Über die Ausdehnung eines Satzes aus der Theorie der trigonometrischen Reihen, Math. Ann., 5 (1872) s. 123–132.. Dla przestrzeni rozproszonych definiuje się tzw. szerokość Cantora-Bendixsona przestrzeni rozproszonej poprzez indukcję pozaskończoną. Niech:

gdzie oznacza operację brania pochodnej zbioru

gdy jest graniczną liczbą porządkową. W przypadku przestrzeni rozproszonych ciąg taki (numerowany liczbami porządkowymi) stabilizuje się. Najmniejszą liczbę porządkową taką, że

nazywa się szerokością Cantora-Bendixsona przestrzeni rozproszonej Jeśli jest ponadto przestrzenią zwartą, to liczba jest następnikowa, to znaczy jest ona postaci dla pewnej liczby porządkowej Zbiór jest skończony. Klasyczne twierdzenie Mazurkiewicza-Sierpińskiego mówi, że jeżeli jest przeliczalną, zwartą przestrzenią rozproszoną, to przestrzeń jest jednacznonie wyznaczona przez liczbę gdzie oraz (skończoną) liczbę elementów zbioru Dokładniej, jeśli to jest homeomorficzna z przestrzenią