Rozwiązanie pułku Dynamiczny rozwój lotnictwa odrzutowego spowodował, że klasyczna artyleria lufowa nie była już w stanie skutecznie zwalczać samolotów potencjalnego przeciwnika. W tej sytuacji na uzbrojenie jednostek WLiOPL OK wchodzić zaczęły zestawy rakiet przeciwlotniczych. Jednostki rakietowe były formowane na bazie istniejących jednostek artylerii przeciwlotniczej OK . Celem zapewnienia osłony wybrzeża Bałtyku zaplanowano, by do końca 1969 sformować brygadę artylerii OPK w Szczecinie i pułku artylerii OPK w Słupsku - łącznie 11 dywizjonów ogniowych i 2 dywizjony techniczne. Zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego nr 0146/Org. z 13 października 1967 nakazano rozformowanie 129 samodzielnego pułku artylerii OPK, a na jego bazie utworzenie 26 Brygady Artylerii OPK, której zadaniem miała być obrona zespołu portów Szczecin-Świnoujście. 16 listopada 1967 dowódca Wojsk OPK swoim rozkazem nr 0135/Org. polecił Dowódcy 2 Korpusu OPK i dowódcy 129 spa OPK w terminie do 1 września 1968 sformować: dowództwo i sztab 26 BA OPK oraz cztery dywizjony ogniowe, a jako czasowe miejsce stacjonowania sztabu i dywizjonu dowodzenia wskazano Szczecin, ul. Ku Słońcu 35.