Szkolenie w pułku Z początkiem 1953 pułk rozpoczął szkolenie bojowe. Miejscem prowadzenia zajęć był przykoszarowy plac ćwiczeń i poligon artylerii przeciwlotniczej w Mrzeżynie. Tam też 1 dywizjon odbył pierwsze w historii pułku strzelania bojowe. Uzyskano wyniki bardzo dobre, a dywizjon zajął pierwsze miejsce wśród jednostek artylerii OPL. Najlepsze wyniki osiągnęła 3 bateria chor. Henryka Kaczmarka i 2. bateria por. Edwarda Zduna. W lutym zimową szkołę ognia zaliczył 2 dywizjon. Już w maju wszystkie baterie udały się na poligon letni. Po zimowej i letniej szkole ognia oraz jesiennej inspekcji pułk został sklasyfikowany na pierwszym miejscu we współzawodnictwie wśród jednostek artylerii OPL. Głównym weryfikatorem umiejętności bojowych pułku były wyniki strzelań poligonowych. W 1955 podczas zimowej szkoły ognia w czasie strzelań do makiet czołgów, aż pięć działonów uzyskało ocenę niedostateczną co dało wynik w 79% wykonania. Strzelanie to stało się obiektem pogłębionych analiz prowadzonych przez dowództwo pułku. Wyniki strzelań na letnim poligonie w 1959 potwierdziły że: wprowadzony niedawno nowy i skomplikowany sprzęt został już w pełni opanowany”. Intensywny było szkolenie poligonowe podczas letniej koncentracji w 1962.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 129 Samodzielny Pułk Artylerii OPK · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.