Po konsultacji z jej „wujkiem dharmicznym”, mistrzem chan Muyunem Tongmenem (1591–1671), spadkobiercą „brata dharmicznego” Miyuna Yuanwu – mistrza Yulina Tongxiego, przyjęła to stanowisko
Jak napisała jej uczennica i spadkobierczyni – Yikui Chaochen Gdy nasza Mistrzyni przybyła do klasztoru, niektórzy mówili, że była ona reinkarnacją mniszki Moshan, ale obawiali się, że nie będzie jej łatwo zmienić to miasto...
Wkrótce w klasztorze praktykowało już sto mniszek. Jej sława jako nauczyciela chanu rosła i na odosobnienia medytacyjne przybywały mniszki nie tylko z Jiangnanu, ale także z innych części Chin – m.in. z prowincji Henan, Anhui, a nawet Fujian i Guangdong.
Prowadziła klasztor bardzo efektywnie. Ustanowiła klasztorne reguły, które uczyniły z niego zdyscyplinowaną instytucję religijną, w której spotykali się mnisi i ludzie świeccy. Traktowała wszystkich jednakowo. Podczas rozmów osobistych korzystała z uderzeń i okrzyków. Prowadziła korespondencję z lokalną elitą, ale i ludźmi świeckimi pragnącymi nauk.
Toczyła walki Dharmy z mnichami i dyskusje z intelektualistami wychodząc z nich zwycięsko.