Stanisław Wolicki, właśc. Stanisław Rusin, (ur. 8 sierpnia 1892 w Krakowie, zm. 8 listopada 1963 w Sopocie) – działacz socjalistyczny, malarz, aktor i reżyser. Żołnierz Legionów Polskich i Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestnik wojny w 1920 r. Poseł PPS na Sejm I kadencji. We wrześniu 1939 r. uczestnik obrony wybrzeża w oddziałach Kosynierów Gdyńskich. Po wojnie aktor, reżyser teatralny.
Życiorys Syn Stanisława Rusina i Katarzyny z domu Konopackiej. Ojciec był członkiem SDKPiL, a następnie PPS. Dziadek uczestniczył w Powstaniu styczniowym. Jego bratem był Kazimierz Rusinek – działacz PPS, później PZPR.
Uczył się w gimnazjum św. Anny w Krakowie, gdzie organizował młodzież PPSD i zbierał składki na socjalistyczny fundusz prasowy. Z tego powodu był aresztowany przez władze austriackie. Pomimo wygrania procesu, został wydalony ze szkoły. Opuścił wówczas Galicję, zamieszkując kolejno w Szwajcarii, Czechach i na Węgrzech, utrzymując się z malarstwa.
Od 1912 r. wstąpił jako szósty uczestnik Związku Strzeleckiego w Krakowie. Po wybuchu I wojny światowej, wstąpił do 3 pułku piechoty Legionów.
Internowany przez Austriaków w obozie Marmarosz-Sziget. Uciekł z obozu i rozpoczął działalność w Polskiej Organizacji Wojskowej. Organizował POW w okręgu Biłgoraj-Zamość, tam również sformował pierwszą kompanię wojskową.