Początkowo klub liczył 68 członkiń, mając do dyspozycji 3 łodzie.
Przez pierwszą dekadę istnienia klub korzystał ze stanicy Państwowej Szkoły Rolniczej obok mostu BernardyńskiegoEncyklopedia Bydgoszczy. t.1. praca zbiorowa pod red. Włodzimierza Jastrzębskiego. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2011. , str. 244. W 1934 klub otrzymał od miasta w wieczystą dzierżawę plac nad Brdą, na którym dzięki ofiarności wielu osób i instytucji w 1936 wybudowano przystań wioślarską. Służy ona klubowi do dziś, a jej forma zewnętrzna zachowała zabytkowy charakter.
Przez cały okres międzywojenny wioślarki startowały tylko na czwórkach ze sternikiem oraz jedynkach, na dystansie nie przekraczającym 1200 m, co dopuszczały wyłącznie dla osad żeńskich przepisy PZTWSport Wodny 1937 Nr 15 s. 234 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-03-02]. W latach 30. XX w. klub wyrósł na potęgę w polskim wioślarstwie kobiecym, plasując się na pierwszym, bądź drugim miejscu w zespołowej klasyfikacji klubowej w Polsce. Pierwszy medal mistrzostw Polski (srebrny) uzyskała w 1931 czwórka półwyścigowa, a pierwsze złoto – czwórka wyścigowa w 1932. W okresie 1927–1939 reprezentantki BKW zdobyły cztery tytuły mistrzyń Polski, siedem razy były wicemistrzyniami, a jeden raz wywalczyły trzecie miejsce.