Tak jak wiele jest hipotez dotyczących okoliczności powstania, tak i istnieje wiele przypuszczeń odnośnie do Dzieciątka, które znajduje się w centralnej części dzieła. Jemu cześć oddaje zarówno książę, jak i Matka Boska. Legenda mówi, iż w 1472 roku na świat przyszedł syn Federica Guidobalda, lecz jego żona Battista Sforza zmarła zaraz po narodzinach dziecka. Obraz miał być złożonym hołdem dla ukochanej żony. W twarzy Maryi dopatrywano się rysów Battisty, a w Dzieciątku Guidobalda. Fakty historyczne przeczą tej hipotezie – Battista Sforza umarła z powodu zapalenia płuc.
thumb|left|180px|P. della Francesca, Portret Federica da Montefeltro i jego żony, Battisty Sforza (fragment) Pierwotnie obraz był większy, ale został przycięty z każdej strony; ponadto zaginęła predella. W odciętych częściach znajdowało się architektoniczne otoczenie, prawdopodobnie sugerujące na wnętrze kościoła. Do takiego wniosku mogą prowadzić absyda za plecami Marii i sposób zgrupowania świętych. Postacie świętych (od lewej: Jan Chrzciciel, Bernard z Clairvaux, Hieronim ze Strydonu, Franciszek z Asyżu, Piotr z Werony i Jan EwangelistaIdentyfikacja świętych według Sztuka świata, t. 5, Warszawa 2004, s. 228.) są rozmieszczone na tle absydy.