„Japończycy sukces swojego marszu przez niedostatecznie bronione posiadłości brytyjskie i holenderskie w południowo-wschodniej Azji, podczas którego Alianci nie byli w stanie przerwać ich linii łączności, zawdzięczali gwałtownym uderzeniom oraz przewadze myśliwca Zero, który mógł przez następne dwa lata przeciwstawić się każdemu napotkanemu przeciwnikowi”.. Aby osiągnąć takie parametry (niskie obciążenie powierzchni nośnej), japońscy inżynierowie świadomie zrezygnowali z rozwiązań zmniejszających skuteczność ostrzału samolotu. Nie posiadał on (podnoszącego masę kadłuba) opancerzenia kabiny pilota oraz (cięższych niż standardowe) samouszczelniających się zbiorników paliwa. Według amerykańskiego autora, Jima Reardena, „Zero było najprawdopodobniej najszybciej ulegającym zniszczeniu po trafieniu myśliwcem II wojny światowej [...] Japończycy [...] nie byli przygotowani lub też nie byli w stanie budować bardziej zaawansowanych myśliwców w ilościach pozwalających przeciwstawić się rosnącej liczbie coraz lepszych jakościowo amerykańskich konstrukcji”Rearden, Fighter, 10.Rearden, Fighter, 13..