ZSRR W ZSRR pierwszy projekt broni ASAT został zatwierdzony w 1961, którym zajęło się OKB-52 Władimira Czełomieja. Zaproponował on satelitę-kamikadze z własnym napędem i odłamkową głowicą bojową, z wykorzystaniem rakiety UR-200/8K81. Budowa rakiety nośnej opóźniała się, stąd wysiłki przerzucono na koncepcję CO-ASAT w postaci pojazdu Polot 1, na rakiecie Polot 11A59 (uproszczonym Woschodzie). Misje pojazdów Polot 1 i 2 powiodły się, co dowiodło możliwości manewrowania pojazdem kosmicznym w celu zbliżania się do innych satelitów. Amerykanie trafnie rozpoznali przeznaczenie pojazdów, mimo zapewnień Sowietów o cywilnym charakterze misji.
IS, Polius, Nariad Po zmianie władzy w ZSRR projekt przeniesiono do CNII Kometa i NPO Maszynostrojenie. Powstał tam Istriebitiel Sputników („myśliwiec satelitów”; oznaczenia: IS, IS-A, 14F10, 5W91) – podobny do Polota, ale mniejszy pojazd z dwoma głowicami bojowymi zdolnymi do niszczenia satelitów w promieniu 50 metrów. Stał się on pierwszym w historii systemem broni antysatelitarnej wdrożonym do służby bojowej. W celu wspomagania naprowadzania zbudowano dwie stacje radarowe typu Dniestr-Dniepr, a centrum dowodzenia znajdowało się w Nogińsku. Zbudowano dla nich przynajmniej 20 satelitów-celów I2M i Tulipan-Lira.