Historia Inicjatorem budowy chaty pod Suchým był w 1937 r. Mikuláš Mlynárčik (1894–1977), doświadczony taternik i współzałożyciel słowackiej organizacji taternickiej JAMES, wówczas członek Oddziału Klubu Czechołowackich Turystów (KČST) w Żylinie. Obiekt zaczęto budować już w roku 1938. Budowa szła szybko dzięki dotacjom miasta Żylina (50 tys. koron) i państwa (200 tys. koron) i jeszcze w tym samym roku zamieszkali w nim pierwsi turyści. Jednak na skutek rozpadu Czechosłowacji, a następnie powstania odrębnego państwa słowackiego prace wstrzymano. Obiekt przeszedł w gestię nowo powstałego Klubu Słowackich Turystów i Narciarzy (KSTL), a ukończenie budowy, możliwe dzięki pożyczce od tej organizacji na kwotę 20 tys. koron, trwało aż do roku 1943. Drewniane, piętrowe schronisko z użytkowym poddaszem, na wysokiej, kamiennej podmurówce niwelującej pochyłość stoku i pełniącej rolę podpiwniczenia, mogło pomieścić nawet 80 nocujących. Miało własny wodociąg i oświetlenie elektryczne z generatora. Była w nim jadalnia i kuchnia turystyczna. Pierwszymi najemcami byli od 1 lipca 1943 r. państwo Tichánkowie, którzy wypiekali na miejscu chleb i oferowali świeże mleko i sery od hodowanych tu krów. W tym czasie obiekt funkcjonował pod nazwą „Žilinská chata KSTL pod Suchým”.