W okresie Iszpuini przy "bramie Mhera" został wyryty kompletny spis bóstw urartyjskich z informacją o liczbie składanych im w ofierze zwierzątБ.Б. Пиотровский, Ванское царство (Урарту), s. 62, 221.. Za panowania Menui, Argisztiego I, Sarduriego II i Rusy I, to jest w okresie największego rozkwitu państwa, w Urartu wznoszono liczne świątynie, których większość poświęcona była Chaldiemu. Regularnie w wielu miastach urartyjskich przeprowadzano uroczystości religijne i składano rytualne ofiary.
W 714 roku p.n.e. armia urartyjska poniosła klęskę z rąk Asyryjczyków pod dowództwem Sargona II. Rusa I ukrył się za murami Tuszpy, a Sargon II dokonał manewru, w wyniku którego zdobył i zburzył Musasir. Główna świątynia Chaldiego została splądrowana, a statua bóstwa zabrana do Asyrii. Rok 714 p.n.e. okazał się przełomowy zarówno dla państwowości Urartu, jak i jego religii. Mimo że udało się wykupić statuę bóstwa, nie przywrócono dawnej pozycji Chaldiemu. Za panowania Rusy II, gdy Urartu na krótki czas odzyskało dawną potęgę, przy wznoszeniu nowych świątyń nie dawano przewagi Chaldiego nad innymi bóstwami. W ostatnim okresie istnienia osłabionego Urartu często wznoszono modły i składano ofiary Tejszebie, asyryjskiemu Aszurowi i babilońskiemu MardukowiM.