W październiku zwalniano do rezerwy drugi rocznik. Wiele uwagi poświęcano wyszkoleniu zespołowemu baterii i dywizjonów, w tym pracy dowódców nad wypracowaniem decyzji do działania i współpracą z oddziałami piechoty przy realizowaniu skutecznego wsparcia ogniowego. Do szkolenia wykorzystywano place ćwiczeń rozmieszczone wokół garnizonu. Równolegle ze szkoleniem prowadzona była praca wychowawcza i kulturalno-oświatowa. W pracy wychowawczej ważną funkcję pełniło duchowieństwo. Kapelani prowadzili odczyty patriotyczno-religijne, dbali o czytelnictwo i rozwój duchowy żołnierza. W pułku organizowano też kursy dla analfabetów, kursy rolnicze i inne formy kształcenia zawodowego. Wiele uwagi poświęcano utrzymaniu dyscypliny żołnierzy i przeciwdziałaniu destrukcyjnej działalności jaką prowadziły bądź próbowały prowadzić mniejszości narodowe. W drugiej połowie lat trzydziestych podstawową formą pracy oświatowo-wychowawczej były pogadanki. Program zawierał czterdzieści dwa tematy dotyczące wiedzy o Polsce, o wojsku, o wojnie i o obowiązkach i prawach żołnierza.