W Rzymie został do Wielkanocy w II połowie kwietnia 1612, potem wypłynął statkiem do Wenecji, gdzie dotarł na koniec maja.

Z zakupionymi w Wenecji towarami, przeznaczonymi na handel na Bliskim Wschodzie wypłynął do Smyrny i Tire; tam je sprzedał. Po dłuższym tam pobycie, podczas których między innymi pięć miesięcy chorował, udał się do Bursy, a potem do ważnych punktów wiernych kościoła ormiańskiego, m.in. do Merzifonu, Tokatu, Sivasu, Harputu. W Harpucie przebywał u znanego sobie z poprzednich lat wardapeta Mygyrdicza, odwiedził też kilka innych miejsc w tym regionie, m.in. Palu, Muş, Diyarbakır, Ergani; w czasie swych podróży przekroczył też Eufrat, dotarł do Hazar. Wrócił do Stambułu w 1615 i tam pozostał przez kolejny rok, zajmując się pracą przy kopiowaniu ksiąg i zbierając w ten sposób pieniądze na swoją podróż do Palestyny.

Wyruszył do Jerozolimy w sierpniu 1616, docierając do celu w listopadzie. W ormiański Nowy Rok przybył do Betlejem, odwiedził też inne miejsca święte Palestyny. W maju 1617 ruszył w drogę powrotną do Polski. Trasa jego podróży wiodła przez Damaszek, Aleppo, Cezareę, Smyrnę; stamtąd statkiem do Stambułu, a później z karawaną przez Mołdawię do Lwowa;