Kiedy Jan Žižka zwyciężał katolików pod Nekmierzem, utrakwiści, czyli umiarkowane skrzydło ruchu husyckiego, podjęli próbę układów z Zygmuntem Luksemburskim, bratem zmarłego króla Wacława, dążącym do przejęcia Królestwa Czech. W grudniu 1419 w Brnie na Morawach, obawiający się radykalizmu taborytów i orebitów, utrakwiści (zwani też kalikstynami), zaproponowali Zygmuntowi objęcie czeskiego tronu. Utrakwiści oddanie korony czeskiej uzależnili od ustępstw Zygmunta wobec ruchu husyckiego. Żądali swobodnego głoszenia nauk Jana Husa, wyjednania u papieża prawa do przyjmowania komunii świętej pod dwiema postaciami, ustanowienia języka czeskiego jako obowiązującego w kościele i urzędach, a także popierania przez Zygmunta polityki antyniemieckiej w Czechach. Zygmunt Luksemburski na warunki się nie zgodził, tak więc podjęta przez umiarkowane skrzydło ruchu husyckiego próba mająca na celu zakończenie walk pomiędzy husytami i katolikami nie powiodła się.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powstanie husyckie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.