Jesienią 1419 walki pomiędzy husytami a katolikami rozlały się po całym kraju. Głównymi ośrodkami husytyzmu poza Pragą stały się Pilzno na zachodzie kraju, Louny i Žatec, a na południu Klatovy i Písek. Na pomoc w całkowitym opanowaniu lub dla ewentualnej obrony stolicy ciągnęli z najodleglejszych krańców państwa czeskiego chłopi wzywani do walki przez kaznodziejów. Do większych starć między siłami husyckimi, składającymi się głównie z ciągnących na Pragę chłopów, a katolikami pod wodzą Petra Konopišťský’ego ze Šternberka doszło na początku listopada pod Nowym Kninem oraz pod Živohoštem.
W końcu listopada cześć taborytów pod wodzą Jana Žižki udała się do Pilzna. Wyprawa miała na celu wspomóc powstanie w zachodniej części Czech. Pod Nekmierzem husyci zostali otoczeni przez przeważające siły katolickie. Nowa taktyka taborytów, polegająca na zastosowania wozów jako osłony dla ostrzeliwującej się piechoty, przyniosła im sukces militarny.