W 1982 r. zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Oslo, zajmując 14. miejsce w biegu na 15 km. Na mistrzostwach świata w Seefeld in Tirol zdobył swój pierwszy mistrzowski medal zajmując wspólnie z kolegami drugie miejsce w sztafecie. Indywidualnie był blisko kolejnego medalu, przegrał jednak walkę o trzecie miejsce ze swoim rodakiem Maurilio de Zoltem w biegu na 15 km techniką klasyczną. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie jego najlepszym wynikiem było 7. miejsce w biegu na 15 km stylem klasycznym. Podczas mistrzostw świata w Lahti w 1989 r. na tym samym dystansie zajął 14. miejsce. Dwa lata później, na mistrzostwach świata w Val di Fiemme, podobnie jak w Seefeld in Tirol, zajął czwarte miejsce w biegu na 15 km tym razem rozgrywanego techniką dowolną. Na mistrzostwach w Falun zdobył swój ostatni medal mistrzostw świata zdobywając razem z Maurilio de Zoltem, Marco Albarello i Silvio Faunerem srebrny medal w sztafecie. Na mistrzostwach świata w Thunder Bay w biegu na 50 km techniką dowolną ponownie był bliski szczęścia, jednak znowu zajął 4. miejsce. Startował także na mistrzostwach w Ramsau zajmując 11. miejsce w biegu na 50 km techniką klasyczną.