Zwyczajowo podawano ją z kaszą gryczaną.
Zupy Na wschód od Bugu, na terenie Białorusi, wereszczaką nazywana jest pożywna zupa gotowana na kwasie chlebowym z jarzynami i suto okraszona słoniną.
Inny rodzaj zupy pod tą nazwą odnotował Leon Potocki w Pamiętnikach Pana Kamertona, jako „rodzaj zupy z kiełbasami, z półgąskiem, i krupami jęczmiennemi”.
Kiełbasa w sosie cebulowym W jeszcze innej wersji poprzez wereszczakę rozumiano gotowaną białą kiełbasę z gęstym sosem z tartej cebuli. Według Piotra Bikonta ta wersja była kojarzona z Warszawą.
Maciej E. Halbański w Leksykonie sztuki kulinarnej opisuje potrawę kuchni staropolskiej kiełbasa po polsku, znaną też pod nazwą wereszczaka. Jest nią biała kiełbasa gotowana w piwie zmieszanym pół na pół z wodą, krojona w plastry, a potem krótko duszona w gęstym sosie cebulowym.
Ta wersja tego dania została opisana w literaturze. Wincenty Pol w swoich Pamiętnikach J. M. Pana B. Winnickiego do fragmentu:
„A potem za cholewę sięgnął jaki taki, Z wereszczakiem kiełbasa, a z szafranem flaki ; Więc barszcz, dalej kapusta, A pieczenia szósta, Głowizna i nogi, Dwunaste pierogi.”