daje na końcu przypis wyjaśniający znaczenie ówczesnego przysłowia Z wereszczakiem kiełbasa, a z szafranem flaki i wskazujący na jeszcze jedno przysłowie Za Króla Sasa łyżką kiełbasa jako odnoszące się do wereszczaki, oraz podający wytłumaczenie pochodzenia nazwy tej wersji dania:
„4. Z wereszczakiem kiełbasa, a z szafranem flaki
Jest stare przysłowie Za Króla Sasa popuszczaj pasa, i o niem wie prawie każdy – mniej znany jest dalszy ciąg tej śpiewki – Za Króla Sasa łyżką kiełbasa. Do zalet dobrego kucharza należało, aby umiał dać kiełbasę na kilkanaście dań. – Na wereszczaku dawana kiełbasa była pokrajana, przekładana płatami słoniny i oblana ostrą podlewą – był to dogodny wymysł kucharski czasów Saskich; na wereszczaku daną kiełbasę jadano łyżką – stąd też i przysłowie. Dobry kucharz szlachecki umiał dać kiełbasę na dwanaście dań – pański na dwadzieścia cztery. Kiełbasa była wielką dźwignią w życiu – i bez niej nie rozumiano śniadania w dniach wolnych od postu. Wereszczak był to sławny kucharz Augusta III, a od niego nazwa co do sposobu dawania kiełbasy.