Kolejnym sukcesem stał się angielski film Dziewica i cygan, będący adaptacją powieści D.H. Lawrence’a. Córka purytańskiego pastora wyrywa się ze świata zakłamania i obłudy dzięki namiętnej miłości do wędrownego włóczęgi (w tej roli Franco Nero). W 1971 roku za rolę w tym filmie została nominowana do nagrody Golden Laurel Star of Female.
W 1969 roku wystąpiła w filmie Zaproszona, w którym partnerował jej gwiazdor kina francuskiego Michel Piccoli. We Francji Shimkus nazwano „Dzieckiem szczęścia”, a Michel Piccoli zauważył, że tajemnicą sukcesów Joanny jest umiejętność wyposażania bohaterek we wszystkie dobre cechy jej osobowości.
W 1971 roku wystąpiła jeszcze w dwóch filmach – A Time for loving, gdzie partnerował jej Mel Ferrer oraz w obrazie The Marriage of a Young Stockbroker z Richardem Benjaminem. Tym filmem zakończyła swoją, trwającą zaledwie sześć lat, aktorską karierę.
Życie prywatne Od 1969 roku była związana z Sidneyem Poitier, z którym ma dwie córki: Anika Poitier – urodzoną w 1972 i Sydney Tamiia Poitier – urodzoną w 1973 roku. W 1976 Joanna i Sidney wzięli ślub. Joanna Shimkus zajmuje się projektowaniem i dekoracją wnętrz.
Linki zewnętrzne Joanna Shimkus, IMDb
Kategoria:Francuskie aktorki filmowe Kategoria:Kanadyjskie aktorki filmowe Kategoria:Ludzie związani z Halifaksem (Kanada) Kategoria:Urodzeni w 1943