W początkach XIX wieku miasto stawało się coraz bardziej znaczącym ośrodkiem przemysłu sukienniczego. W 1823 roku w Kole znajdowały się 42 warsztaty sukiennicze. Pracowało w nich 42 majstrów i 30 czeladników sukienników. Powstały dwa zakłady przemysłowe. Pierwszy założył Czech J. Poyker. Była to fabryka sukna, składająca się z przędzalni i 6 warsztatów. Druga – fabryka cienkich sukien założona była przez Grunera i Knoblacha.

Przemysł sukienniczy w Kole bardzo się rozwinął. W 1825 r. w mieście było 49 warsztatów tkackich, natomiast później w 1826 r. było ich już 54. W tym czasie w tkactwie zatrudnionych było 379 osób. Po powstaniu listopadowym nastąpił regres spowodowany represyjną polityką władz rosyjskich. Zahamowany został polski eksport do Cesarstwa Rosyjskiego. Zakłady, które produkowały dla Rosji najbardziej ucierpiały.

Kolski przemysł zmienił profil produkcji. Nowy zakład półporcelany, który powstał w 1842 roku stał się najbardziej znaczącym. Jego właścicielem był Józef Freudenreich. W 1845 r. fabryka ta wyprodukowała 108 826 sztuk szkła, 8 500 sztuk porcelany, 61 073 sztuki fajansu. W 1874 roku K. Koch założył druga fabrykę porcelany, jednak nie działała ona długo.