Początkowo utwór miał nosić tytuł Dying is Fun, później – A Passing Fashion, a następnie – The Opposite of Laura; Nabokov zmienił tytuł na The Original of Laura w lutym 1976.
Pisanie rozpoczął 10 grudnia 1975 roku i od tego dnia pisał co najmniej trzy strony dziennie. W kwietniu 1976, Nabokov napisał już sto stron utworu (stanowiące, według pisarza, mniej więcej połowę dzieła), który nazywał w skrócie TOOL (pl. "narzędzie", ale też potocznie "penis"); ze skrótu i z samej powieści był bardzo zadowolony, twierdził również, że praca sprawia mu wiele radości. Dalsza praca posuwała się jednak powoli – Nabokov dwukrotnie znalazł się w szpitalu (raz z powodu wstrząsu mózgu, drugi raz za sprawą niezidentyfikowanej infekcji), uprzedzał więc wydawcę, że ukończenie utworu ulegnie prawdopodobnie opóźnieniu do Wielkanocy 1977. Podczas hospitalizacji odczytywał fragmenty utworu pozostałym pacjentom; w ankiecie dla New York Book Review (datowanej na 30 października 1976) twierdził też, że miał halucynacje, w których odczytywał tekst na głos pawiom, gołębiom, swoim zmarłym rodzicom, dwóm cyprysom, grupie młodych pielęgniarek i staremu lekarzowi rodzinnemu.