Szwedzi obłożyli miasto kontrybucją w naturze. 1659 – stacjonujące w Sławkowie wojsko Jerzego Sebastiana Lubomirskiego nałożyło na miasto kontrybucję. 27-29 lipca 1697 – w Sławkowie przebywał jako gość biskupów krakowskich król elekt August II Mocny.
XVIII w. 1758 – Andrzej Stanisław Załuski założył w Sławkowie szpital górniczy. 1770 – Sławków spustoszony został przez wojska Iwana Drewicza walczące z konfederatami barskimi. 1772 – kolejne spustoszenia przez wojska rosyjskie. 1782 – wielki pożar miasta. 1785 – Hipolit Kownacki założył w Sławkowie hutę ołowiu. 1786 – wybuchł bunt mieszczan pod przewodnictwem burmistrza Franciszka Dąbrowskiego przeciwko rządom biskupim w mieście. 1790 – Sławków został miastem królewskim, liczba mieszkańców osiągnęła 1592. 1794 – miasto znalazło się pod okupacją pruską. 1795 – w wyniku trzeciego rozbioru Polski Sławków wszedł w skład Nowego Śląska. W mieście powstał pruski garnizon. Rozpad klucza sławkowskiego.