Tymotej Staruch, ukr. Тимоте́й Стару́х (ur. 20 lutego 1860 w Bereźnicy Wyżnej, zm. 21 kwietnia 1923 w Brzeżanach) – ukraiński działacz polityczny i społeczny.
Życiorys Jego ojciec Mychajło Staruch i brat Antin Staruch byli posłami na Sejm Krajowy Galicji. Synem Tymoteja był Jarosław Staruch, jego szwagrem był Mychajło Petrycki.
Ukończył naukę w szkole powszechnej w Lisku. Służbę wojskowa w latach 1880-1883 odbył w 2 puku ułanów, następnie służył w żandarmerii. Od 1887 zaangażował się w działalność polityczną, w 1900 bezskutecznie kandydował do Rady Państwa i Sejmu Krajowego. W 1902 przeszedł w żandarmerii w stan spoczynku i zamieszkał we wsi Słoboda Złota. W latach 1902–1903 współorganizował strajki rolne.
Od 1907 Tymotej był posłem do Rady Państwa z ramienia UNDP, od 1908 posłem na Sejm Krajowy Galicji. Na początku 1910 w Sejmie pobił ruskiego redaktora Witolda Demiańczuka. W czasie działalności parlamentarnej kupił w Brzeżanach dworek gdzie zamieszkał z rodziną. Po wybuchu I wojny w 1914 zajął się organizacją i werbunkiem do Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych.