29 sierpnia 1825 oficjalnie zrezygnował z tej funkcji, ponieważ jego brat Feliks Łukasz, biskup diecezjalny janowski, mianował go dziekanem kapituły katedralnej w Janowie Podlaskim. Po śmierci brata, z wyboru kapituły katedralnej janowskiej, pełnił w latach 1825–1826 urząd administratora diecezji.
Na początku 1825 został przez swego brata Feliksa Łukasza przedstawiony papieżowi Leonowi XII na biskupa pomocniczego diecezji janowskiej. Nominację biskupią wraz ze stolicą tytularną Eleutheropolis w Palestynie uzyskał od Leona XIII 3 lipca 1826. Sakrę biskupią przyjął w Lublinie 17 września 1826 z rąk Józefa Marcelina Dzięcielskiego, biskupa diecezjalnego lubelskiego. Rezydował w Łosicach (w majątku Zakrze) i był jednocześnie w latach 1827–1854 proboszczem parafii św. Zygmunta Króla w Łosicach.
Zmarł 15 lipca 1854 w Łosicach i tam został pochowany na cmentarzu parafialnym przy kaplicy Świętego Stanisława.
Przypisy
Bibliografia Joskowski Z., Biskupi z Ziemi Kaszubskiej. Słownik biograficzny, Banino 2008. Nitecki P., Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000.
Kategoria:Biskupi janowscy Kategoria:Biskupi katoliccy Królestwa Kongresowego Kategoria:Dziekani polskich kapituł katedralnych Kategoria:Kanonicy chełmińskiej kapituły katedralnej Kategoria:Diecezja janowska Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Urodzeni w 1783 Kategoria:Zmarli w 1854