Krótko po tym wydarzeniu Yikui rozdała całe swoje mienie i przyjęła pełną mnisią ordynację u mistrzyni Qiyuan. W klasztorze jej rozwój przebiegł tak błyskawicznie, że w 2 lata później otrzymała od mistrzyni przekaz Dharmy. Przez jakiś krótki czas pozostała w klasztorze, a potem powróciła do rodziny. W kilka lat później zmarła jej matka, a w 3 miesiące po niej – sama mistrzyni Qiyuan. Ta podwójna strata zdopingowała ją do odnowienia pełnej praktyki chan. Klasztor Fushi przejęła jej starsza dharmiczna siostra – Yigong Chaoke, a Yikui (przy pomocy brata), wybudowała pustelnię Cantong; napis wykonał sam mistrz Hongjue.
Pod koniec 1661 r. zmarł ojciec Yikui. Mistrzyni niemająca już więcej zobowiązań rodzinnych, całkowicie – jak sama napisała – oddała się praktykowaniu chanu.
Wkrótce Yikui zamieniła pustelnię (chiń. an) na klasztor, jednak pozostał on dalej małym i praktykowało w nim kilka mniszek. Przez ten okres Yikui w dalszym ciągu poszukiwała wskazówek w jej duchowym rozwoju i radziła się innych wybitnych mistrzów tego czasu, jak np. Muchen Daomin. Utrzymywała także bliskie kontakty – nieraz przyjacielskie – z intelektualistami, literatami (poetka Shen Hui znana jako Lanfang, poetka i kaligrafka Gui Shufen znana jako Jiying), mnichami, mniszkami (opatka Dongyun) i świeckimi wyznawcami.