Pomimo działań Alphonse’a Arcelina, a także narastającej fali protestów innych osób i instytucji, rada miasta Banyoles stanęła po stronie muzeum. Radny Carles Abella, będący jednocześnie kustoszem muzeum Dardera, oświadczył, że wypchany Buszmen jest własnością muzeum. Zarzuty o propagowanie rasizmu nazwał absurdalnymi, stwierdził również, że prawa człowieka mogą dotyczyć jedynie ludzi żywych. Co więcej, Buszmen stał elementem walki o odrębność Katalonii, „maskotką w walce o większą autonomię”. Powstawały przypinki z jego profilem i napisem „On zostaje”, czekoladki z jego podobizną, a w karnawale na ulicach Banyoles chodzili ludzie przebrani za Negre de Banyoles.
Wśród osób i instytucji krytykujących wystawianie zwłok Buszmena znalazły się rządy i ambasady państw afrykańskich (m.in. Nigerii i Botswany), Międzynarodowy Komitet Olimpijski, funkcjonariusze ONZ oraz działacze Organizacji Jedności Afrykańskiej. Negre de Banyoles został okrzyknięty symbolem represji kolonialnej.