Jednak aż do 1997 Buszmen był częścią ekspozycja w muzeum. W marcu 1992 zmieniono jedynie nazwę eksponatu: z określenia El Negro, mogącego odnosić się do dowolnego Murzyna, na El Bosquimano oznaczające Buszmena; Abella uzasadniał tę zmianę kształtem czaszki eksponatu. Dzięki medialnemu nagłośnieniu konfliktu muzeum zyskało na popularności, odnotowując wzrost sprzedaży biletów: w 1992 sprzedano ich 70 000 (dla porównania w trzy lata po usunięciu ekspozycji sprzedano ich 8 000). Proponowano, by jako kompromisowe rozwiązanie umieścić Negre de Banyoles w muzeum przemianowanym na Muzeum Kolonializmu.
Powrót do Afryki W marcu 1997 w wyniku narastającej międzynarodowej krytyki ekspozycja została zlikwidowana. W ciągu kolejnych trzech lat toczyły się naukowe i dyplomatyczne spory dotyczące dalszych losów Buszmena: miejsce jego pochówku miało bowiem zależeć od tego, czy w świetle badań miałby się on okazać mieszkańcem rejonu Kalahari w dzisiejszej Botswanie, czy też terenów należących obecnie do RPA. W 2000 mumia została przekazana do muzeum antropologicznego w Madrycie, gdzie usunięto z niej wszystkie spreparowane lub sztuczne elementy, w tym włosy, oczy i skórę. Zewnętrzne elementy wyposażenia (przepaska biodrowa, pióropusz i włócznia) pozostały wcześniej w Banyoles.