Po wojnie parafia ks. Krycuka znalazła się w granicach ZSRR. 28 lipca 1950 proboszcz został zatrzymany i oskarżony o przynależność do kolaboracyjnej Białoruskiej Samopomocy Ludowej. W czasie rewizji odnaleziono w jego domu również nielegalną literaturę teologiczną (m.in. prace Siergieja Bułgakowa). 13 października 1950 duchowny został skazany na 25 lat łagru oraz na całkowitą konfiskatę majątku. Jeszcze w tym samym roku kapłan zmarł na zawał serca w obozie.
10 września 1993 został całkowicie zrehabilitowany, zaś 28 października 1999 został kanonizowany przez Egzarchat Białoruski Patriarchatu Moskiewskiego jako jeden z Soboru Nowomęczenników Eparchii Mińskiej. W 2000 Sobór Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego uczynił go świętym czczonym w całym Kościele.
Bibliografia J. Charkiewicz, Święci ziemi białoruskiej, Bratczyk, Hajnówka 2006,
Kategoria:Białoruscy duchowni prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy