Zygmunta Działyńskiego Julię (1810-1878), żonę Romana Bielskiego (syna Ignacego i Elżbiety z hr. Bielskich)
Od roku 1809 pełnił funkcję dyrektora policji miasta Krakowa. Następnie objął stanowisko radcy prefektury departamentu krakowskiego. Przez kilka miesięcy (od 24 maja 1810) piastował stanowisko zastępcy prefekta. W okresie od 5 września 1810 do grudnia 1813 pełnił funkcję prefekta departamentu krakowskiego w Księstwie Warszawskim. Jako prefekt departamentu krakowskiego przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 rokuDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 4, s. 30.. W dniu 27 marca 1812 został mianowany prezesem nowo utworzonej Komisji Potrzeb Wojskowych Księstwa. Krótko po śmierci ks. Józefa Poniatowskiego ogłosił (26 grudnia 1813) w Krakowie patriotyczne w swej wymowie Obwieszczenie, co skutkowało szykanami okupacyjnego zarządcy departamentu krakowskiego, w osobie Pawła Awierina. Po objęciu stanowiska Prezesa Senatu (listopad 1815) jawił się ultranacjonalistą, który był zwolennikiem Świętego Przymierza, będąc jednocześnie przywódcą rządzącej wówczas oligarchii arystokratycznej.