Od 2 listopada 1815 roku (z inicjatywy komisarzy pełnomocnych państw zaborczych) do 16 stycznia 1831 roku był prezesem Senatu Rządzącego Rzeczypospolitej Krakowskiej. Sprzeciwiał się udzieleniu pomocy powstaniu listopadowemu.
Potwierdzenie tytułu hrabiowskiego uzyskał w 1820 w Królestwie KongresowymKuryer Litewski, nr 130, 29 października 1820 roku, [b.n.s.], a w Rosji w 1842.
Jako senator podpisał 21 kwietnia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I RomanowaDayarusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s. 244..
Twórczość Z zamiłowania był botanikiem-ogrodnikiem. Od 1814 w otoczeniu pałacu w Niedźwiedziu założył ogród, gdzie hodował rzadkie rośliny sprowadzane z całego świata, np.: platan klonolistny. Swoją wiedzę i doświadczenie botaniczne skrupulatnie spisywał, jego obszerne prace znajdują się m.in. na AR w Krakowie. Od roku 1820 czynnie popierał zgłoszoną przez Feliksa Radwańskiego starszego ideę założenia w Krakowie Plant, które powstały w miejscu dawnych obwałowań i fosy miejskiej (Planty zw. ówcześnie przechadzkami lub plantacyami).