Odpoczynek w Duchu Świętym jest najczęściej kojarzony z wielkim przebudzeniem wśród protestantów począwszy od lat 30. XVIII wieku. „Journal” Jana Wesleya wspomina o ludziach, którzy podczas jego przepowiadania padali na ziemię. Podobnie David Brainerd (1718–1747), misjonarz wśród Indian w Ameryce Północnej, zapisał w swym dzienniku: „moc Boża zdała się zstępować na zgromadzenie jak gwałtowny wiatr i z zadziwiającą energią kładła wszystkich pokotem”.

Zjawiska takie towarzyszyły też przepowiadaniu Petera Cartwrighta (1785–1872) z kręgu metodystów. Podobne przypadki wiązane też są z nazwiskami takich charyzmatyków, jak: George Whitefield, Charles G. Finney, Maria Woodworth-Etter, Kathryn Kuhlman, Kenneth E. Hagin, Charles i Frances Hunter.

Podstawy biblijne

Choć w samej Biblii trudno wskazać jest bezpośrednie jednoznaczne postawy, które pozwalałby oczekiwać tego doświadczenia w życiu chrześcijańskim, zwolennicy powołują się na następujące teksty ze Starego Testamentuks. dr Włodzimierz Cyran Spoczynek w Duchu Świętym - Refleksja teologiczna i świadectwa, (Regina Poloniae: Częstochowa 2010): w Rdz 15,12–21 czytamy, że na Abrahama spadł twardy sen (hebr.