Należała wówczas do parafii Obrzycko.

Pierwszy zachowany zapis o miejscowości pochodzi z 1218, kiedy papież Honoriusz III wziął w opiekę klasztor cystersów w Łeknie w powiecie kcyńskim wyliczając jego posiadłości, a w tym m. in. Kobylniki i Słopanowo.

W latach 1386-1413 notowany w źródłach był Jan, Jan Chemka, Chemka syn Piotra wraz z ż. Katarzyna oraz ojcem Piotrem z Połajewa. W 1388 Jan był właścicielem w Kobylnikach choć występował także jako Piotr Chemka z Połajewa lub Piotr Dziurka. Odnotowano także jego brata Jana Dziurkę z Gnuszyna oraz z Wróblewa. W 1386 Sędziwój Psarski, który poręczył za Jana Chemkę, toczył proces z Sabdajem, Żydem z Poznania, o 6 grzywien sumy głównej oraz o odsetki za 6 lat. W latach 1396-1397 Dobiesław z Kwilcza z synem Gerwardem toczyli proces z Janem Chemką oraz jego żoną Katarzyną o 21 grzywien długu u Żydów. W 1401 Mikołaj Bniński z wielkopolskiego rodu Bnińskich herbu Łodzia toczył proces z Janem Chemka o 8 grzywien, o 13 grzywien oraz dowodził, że wykupił od niego dziedzinę oraz że posiadał ją spokojnie przez 3 lata.