W 1413 Jadwiga Ciesielska toczyła proces z Janem Dziurką i jego bratem Janem Chemka dowodząc, że dziedzina Gnuszyn jest jej mieniem po ojcu i że posiadała ją spokojnie przez 30 lat.
W latach 1389-1421 odnotowano Wincentego, Więceńca dziedzica z Kobylnik, który przyjął od nazwy wsi nazwisko Kobylnicki lub Kobyliński. W archiwach sądowych z XIV i XV wieku zachowały się zapisy o jego sprawach majątkowych. W latach 1389-1394 toczył on proces ze swą jątrwią (po staropolsku bratową) Hanką Mylińską oraz Żydem Miętusem dowodząc, że nie przyrzekał Miętusowi zapłacić długu swego brata, aby pozostać w posiadaniu kobył, że przyjął w zastaw kobyły od brata trzy lata przed jego małżeństwem z Hanką, wreszcie w 1394 odstąpił bratowej wszelkie wierzytelności swego zmarłego brata Sędziwoja, a w 1395 Miętno odstąpił od swych roszczeń. W latach 1398-1400 Wincenty Kobyliński toczył proces o wieś Osowo koło Szamotuł (obecnie to Osowo Stare) wraz z rodzeństwem Przecławem z Mirucina oraz Słowikowic, Jakuszem z Mirucina i Dobiesławą Bytkowską. W latach 1399-1405 Wincenty Kobyliński oraz Jost z Wojnowic koło Buku poręczyli za Szczedrzyka ze Szczodrzykowa Januszowi Łagiewnickiemu, że wyprawa żony Janusza będzie wartości 20 grzywien i toczyli z nimi proces sądowy z tego powodu.