przygotował kilka inscenizacji w polskich, duńskich i niemieckich teatrach operowych. Kilkakrotnie przenosił swoje inscenizacje z WTP do teatrów w Amsterdamie, Oslo, Kopenhadze. Szczególnie cenił dwie swoje prace: przygotowane z Konradem Swinarskim „Menadach” Hansa Wernera Henze (La Scala, Mediolan 1968) oraz „Dienstag aus Licht” Karlheinza Stockhausena (Opera, Lipsk 1993). Do 1962 roku występował na scenie, a jego kreacje, takie jak Akakiusz w „Płaszczu, tytułowy „Woyzeck” czy postać Śmierci w „Strzelnicy”.
Oprócz pracy w pantomimie, Tomaszewski stworzył wiele baletowych ról, m.in. Pawia w „Paw i dziewczyna” (muz. T. Szeligowski, choreogr. Z. Patkowski, Wrocław 1949), Li Szan Fu w „Czerwonym maku” (muz. R. Glier, choreogr. Z. Patkowski, Wrocław 1952), oraz Diabła w „Panu Twardowskim” (muz. L. Różycki, choreogr. Z. Patkowski, Wrocław 1953). Jego prace baletowe obejmowały również m.in.: „Dafnis i Chloe” (muz. M. Ravel, Wrocław 1961), „Pietruszka” (muz. I. Strawiński, Wrocław 1961, wznowienie Kraków 1965), „Byk” (muz. A. Bloch, Amsterdam 1965), oraz „Oczarowanie” (muz. A. Bloch, Wrocław 1969).
Odznaczenia i nagrody mały|Tablica ku czci Henryka Tomaszewskiego przy ul. św.