Alfons Pellowski (ur. 25 lipca 1908 w Nowej Kiszewie na Kaszubach, zm. 3 listopada 1977 w Chojnicach) – polski muzyk, naukowiec, publicysta i pedagog. Ojciec Aldony Krasuckiej i Bożeny Pellowskiej-Chudobińskiej.
Wykształcenie Urodził się w rodzinie wielodzietnej (był piątym z siedmiorga rodzeństwa), w której kultywowano język i zwyczaje polskie, za co rodzina została wysiedlona. Osiedlili się w Starych Polaszkach koło Kościerzyny, gdzie w czasie I wojny światowej organizowali tajne nauczanie w zakresie języka polskiego, historii i geografii Polski. Starszy brat Alfonsa, Norbert, redagował konspiracyjne pismo „Orzeł Biały”. Pellowski uczęszczał do gimnazjum w Kościerzynie oraz w Wadowicach, gdzie zdał maturę i prowadził pierwsze chóry oraz zespoły instrumentalne. Następnie rozpoczął studia filozoficzne i teologiczne w Ołtarzewie koło Warszawy.
W 1931 Pellowski wyjechał do Limburga w Niemczech i tam specjalizował się w chorale gregoriańskim oraz etnomuzykologii. Pod kierunkiem profesora Nekesa prowadził m.in. badania dotyczące muzyki afrykańskiej.