W 2002 po raz pierwszy wziął udział w mistrzostwach świata weteranów, zdobywając złoty medal w swojej kategorii wiekowej – start ten był jednocześnie jego pierwszym w zawodach na śniegu od czasu zakończenia zawodowej kariery skoczka (lokalne zawody weteranów, w których wcześniej brał udział odbywały się wyłącznie w sezonie letnim).

Rok później, w lutym 2003, wystartował w mistrzostwach Słowacji, zajmując ostatnie, 17. miejsce – był wówczas najstarszym spośród startujących zawodników (drugi najstarszy w stawce, Peter Diča, był o ponad 22 lata młodszy i urodził się 10 miesięcy po starcie Hýska na mistrzostwach świata w Lahti). W kolejnych latach wielokrotnie zdobywał tytuły mistrza świata weteranów, stając także na niższych stopniach podium tych zawodów. Został również trenerem tej dyscypliny sportu, zajmując się szkoleniem dzieci i młodzieży w klubie „Klub priateľov skoku na lyžiach” z Bańskiej Bystrzycy, a w sezonie 2017/2018, wspólnie z Igorem Pohle, prowadzi kadrę B reprezentacji Słowacji w skokach narciarskich.

Mistrzostwa świata Indywidualnie 1978 Lahti–11.