Na banknotach o nominale od 1, 2, 5 do 1000 namalowani byli białoruscy działacze kultury i polityki: Maksim Bahdanowicz, bracia Anton i Iwan Łuckiewiczowie, Konstanty Kalinowski, Franciszek Skaryna, Lew Sapieha, Konstanty Ostrogski, Rogwołod i Rogneda. Na odwrocie znajdowały się wizerunki o tematyce historycznej. Publikacje podają dalej, że w marcu 1993 fragment terenu wojskowej bazy lotniczej w Moczuliszczach został wynajęty Narodowemu Bankowi Białorusi na skład pieniędzy. W niej właśnie zdecydowano tymczasowo zgromadzić planowaną nową walutę Białorusi.
Informacje te są jednak wysoce wątpliwe. Stanisłau Bahdankiewicz, będący w latach 1991-1995 przewodniczącym zarządu Narodowego Banku Białorusi, odrzuca wszelkie podobne stwierdzenia. Według jego słów, kwestia wprowadzenia białoruskiej waluty rozpatrywana była przez prezydium Rady Najwyższej Białorusi XII. kadencji, przy czym nazwę „talar” poparła tylko jedna osoba - Nił Hilewicz, natomiast przyjęto, aby walucie nadać nazwę „rubel białoruski”. Decyzja ta została później zaakceptowana przez Radę Najwyższą.