thumb|300px|Pomnik poświęcony ofiarom Marszów śmierci w Sachsenhausen thumb|300px|Mogiła zbiorowa 446 więźniów KL Auschwitz w Rybniku Wielopolu Marsze śmierci – początkowo potoczne, później przyjęte również w nazewnictwie naukowym określenie przymusowej deportacji więźniów i jeńców niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych przez niemiecki personel obozów pod groźbą natychmiastowej śmierci. Więźniów i jeńców zmuszano do pieszego przemieszczania się bez zapewnienia im odpowiedniego zaopatrzenia. Pędzenie jeńców było zaplanowane i prowadzone przez Niemców w taki sposób, aby spowodować wśród nich jak najwyższą śmiertelność.
Pierwotnie określenie „marsze śmierci” stosowane było do marszy ewakuacyjnych wyruszających z niemieckich obozów koncentracyjnych w Europie Środkowej podczas zbliżania się frontów alianckich, przede wszystkim Armii Czerwonej w 1944 i 1945 roku. Nazwa ta została nadana najpierw przez środowiska więźniarskie, następnie przejęta przez historiografię.