I tak: instrukcja blokowa (grupująca): DO; ... END; pętla iteracyjna DO I=''w_p'' TO ''w_k'' BY ''step'', ''w_p1'' TO ''w_p2'' BY ''step2'', ...; ... END; przy czym frazy TO oraz BY są opcjonalne, można więc podać listę wartości, którą ma przyjmować zmienna sterująca, a przecinek umożliwia definicję kontynuacji iteracji dla kolejnego zestawu wartości. pętla repetycyjna DO WHILE ''warunek''; ... END; DO UNTIL ''warunek''; ... END; DO REPEAT ''wyrażenie''; ... END; pętla złożona – możliwość składania poszczególnych fraz iteracyjnych i repetycyjnych, np. DO WHILE C>A, I=1 TO 20 BY 3 UNTIL A<B, 31, 32, 36, 39 TO 41, REPEAT A/2 WHILE A>3; ... END;
Modyfikowanie przebiegu pętli Z pętlami w językach programowania związane są konstrukcje programistyczne umożliwiające modyfikowanie standardowego przebiegu realizacji pętli. Modyfikacja ta dotyczy takich elementów jak zmiana wartości zmiennej sterującej, wyjście z pętli, przejście do kolejnej iteracji itp. Do modyfikowania przebiegu realizacji pętli służą: albo istniejące danym języku konstrukcje, tj. instrukcje, które są stosowane także poza pętlą, np.: przypisanie: zmiana wartości zmiennej sterującej, instrukcja skoku: wyjście z pętli, albo specjalne konstrukcje dedykowane tylko do modyfikacji działania pętli, tj.