thumb|230px|Pozostałości miasta, ukazujące zabudowę według planu szachownicowego thumb|230px|Mozaika z przedstawieniem Bellerofonta
Olint ( – trb. Olintos, łac. Olynthus) – starożytne miasto, najważniejsza kolonia grecka na Półwyspie Chalcydyckim, na wybrzeżu macedońskim.
Historia Początki miasta i pochodzenie jego nazwy toną w pomroce mitów. Są dwie wersje mitologiczne: Nazwa pochodzi od imienia królewicza trackiego Olintosa, syna króla Styrmonasa, który zginął w czasie polowania na lwy. Jego brat Braggas dla uczczenia pamięci Olintosa założył miasto i nazwał jego imieniem. Olintos był synem Heraklesa.
Poświadczone źródłowo w VII w. p.n.e. jako miasto trackiego plemienia Bottiajów. Miasto pozostawało we władaniu Bottiajów do 479 p.n.e., kiedy to zostało zniszczone przez perskiego generała na służbie króla Kserksesa I, Artabazosa. Mieszkańcy zostali wycięci w pień (ściślej rzecz ujmując – utopieni w pobliskich bagnach), a miasto zasiedlone ludnością z okolicznych miast greckich na Półwyspie Chalcydyckim i ok. 440-430 p.n.e. odbudowane. Przez długi czas przewodziło związkowi miast greckich na półwyspie. W 348 p.n.e. zostało oblężone i zdobyte przez Filipa II Macedońskiego. Rozkazał on zniszczyć miasto do fundamentów.