Wykopaliska W 1928 archeolodzy amerykańscy rozpoczęli tu prace badawcze, które prowadzili przez 10 lat. Dzięki temu, iż miasto po zniszczeniu przez Macedończyków nie było zamieszkane udało się w pewnej mierze zrekonstruować dokładny obraz miasta greckiego z IV w. p.n.e.

Miasto powstało na planie szachownicowym zgodnie z zasadami opracowanymi przez Hippodamosa z Miletu. Centralne duże arterie miasta, biegnące z północy na południe, krzyżowały się pod kątem prostym z węższymi ulicami, tworząc długie insule miejskie (86 na 35 metrów). Wzdłuż dłuższej osi insule były podzielone przejściem dla pieszych, chodnik ten zapewniał też wentylację i odwodnienie. W południowo-wschodniej części miasta znajdował się duży, prostokątny plac (agora). Wśród ruin odkryto monumentalnie obudowane źródło i pozostałości długiej budowli, prawdopodobnie stoy. Domy mieszkalne miały niemal jednakową wielkość, podobny standard i typowy plan – wejście było zwykle od strony południowej, w każdym z domów był pokój dzienny, kuchnia i mała łazienka, a pomieszczenia gospodarcze, sanitarne, mieszkalne i reprezentacyjne grupowały się wokół brukowanego, małego dziedzińca. W kilku domach było górne piętro, zajmujące powierzchnię przynajmniej części dolnej kondygnacji.