W dniu egzekucji przyjaciele spotykają wreszcie Lakmusa, który zostaje przywiązany razem z nimi do palów ofiarnych. Gdy stos ma zostać podpalony, rudzielec przemawia do Słońca, prosząc je, by zakryło swe oblicze, jeżeli nie chce tej ofiary. Słońce zaćmiewa się, a przerażeni Inkowie sądzą, że dziennikarz rozkazuje ich bogowi. Przywódca Inków uwalnia ich niemal natychmiast i opowiada o „świętym płynie”, którym jest wyciąg z koki. Został on użyty do hipnotyzowania członków ekspedycji, którzy naruszyli grób Rascara Capaca i popełnili w ten sposób świętokradztwo. Tintin przekonuje go, aby położył kres cierpieniom naukowców i po złożeniu przysięgi, iż nie wyjawi istnienia państwa Inków, powraca z kapitanem i profesorem do Europy. Przywódca Inków daje im w prezencie złoto i klejnoty, a Zorrino decyduje o pozostaniu z Inkami.
Historia wydania Świątynia Słońca to pierwsza z przygód Tintina, która została wydana w nowym magazynie Tintin.
Oryginalna wersja zaczyna się, gdy Tintin idzie do Księżymłyna po wizycie w szpitalu, gdzie znajdują się naukowcy z wyprawy archeologicznej.
Aby historia miała w chwili wydania 62 strony, Hergé przerysował wiele scen.